[عنوان ندارد]

قلبم بازچون طفلی بهانه میگیرد.....

تنهایی .....وفکربه ابعاد اتاق تنهایی ام...

روم نمیشه بگم چمه...

چقدرسخته

که تومیدونی من چمه ومن نمیتونم بهت بگم....

دوست دارم بریزم حرفاموبیرون ولی ...

انگشتام روی هرکلیدکیبرد میره وبعدازلختی بالرزش برمیگرده..

من تاهمینجام ازت ممنونم وسپاسگذار

واین زیاده خواهی که چیزدیگه ای بخوام...

پس فقط شکر..........